Ad Cornelium/Le Corneille/Karga

Catallus

Çev: Hazal Yonca Birincioğlu

Ad Cornelium

Cui dono lepidum nouum libellum

Arida modo pumice expolitum ?

Corneli, tibi ; namque tu solebas

Meas esse aliquid putare nugas

Iam tum cum ausus es unus Italorum

Omne aeuum tribus explicare cartis

Doctis, Iuppiter, et laboriosis.

Quare habe tibi quicquid hoc libelli

Qualecumque ; quod, o patrona uirgo,

Plus uno maneat perenne saeclo !

Le Corneille

C’était un rêve qui nous a libéré de la lune

Arrête les mensonges et peux-tu me l’expliquer ?

Cornélien, ce choix ; il n’y en a que deux, le soleil est bas

Mais c’était à lui que la vie porterait un cas

Il t’a vu, comme un ange sous le ciel, dans une rue d’Italie

Oh mon dieu, il était le chef de tribu des explications tristes

Donc, il s’est dit, c’est pittoresque, c’est laborieux 

Cœur aura une habitude qui et quoi est le hoquet de liberté

Quelquefois, comme ceux qui vivaient sous le patronage vigoureux

Plus d’un détenu, il se sentira perdus dans les années sacrées !

Karga

Bir rüyaydı bizi aydan kurtaran

Bırakıp da bir kenara yalanları, anlatabilir misin sahi?

Corneille’inki gibi bir seçim bu, yalnızca iki seçenek var; bak, batıyor güneş

fakat onun başına getirecekti işte hayat, ne getirecekse

Seni gördü, göğün altında bir melek gibi, İtalya’nın bir sokağında

Aman yarabbi, hüzünlü açıklamalar kabilesinin şefiydi sanki

O yüzden dedi ki kendine, pitoresk bir şey bu, yorucu bir şey

Kalp, özgürlüğün hıçkırıkları olan bir alışkanlık edinecek

Bazı zamanlar, acımasız bir himayenin altında yaşayanlar gibi

Bir tutsaktan da fazla, kaybolduğunu hissedecek kutsal yılların içinde!